Henryk Kołodziejski (ur. 12 maja 1884 w Warszawie, zm. 18 kwietnia 1953 w Warszawie) – polski działacz państwowy, historyk i ekonomista, publicysta.

[edytuj] Życiorys

Urodził się w rodzinie kupieckiej. Ukończył Uniwersytet Jagielloński, 1912 uzyskał doktorat filozofii. Od wczesnej młodości związany z ruchem niepodległościowym, w latach 1905–1907 uczestnik rewolucji. W okresie międzywojennym działał w masonerii. W 1920 współzałożyciel Instytutu Gospodarstwa Społecznego oraz Biblioteki Sejmowej (był jej dyrektorem w latach 1920–1939); ponoć to w jego gabinecie układane były roszady gabinetowe Polski sanacyjnej. Podczas okupacji działacz spółdzielczy, w latach 1945–1947 pracownik instytutów naukowo-badawczych (Instytut Gospodarstwa Społecznego, Spółdzielczy Instytut Naukowy).

W okresie luty 1947 – 9 marca 1949 był kierownikiem Biura Kontroli przy Radzie Państwa, od lutego 1947 członek Rady Państwa (do końca życia). Od 1949 prezes Naczelnej Rady Spółdzielczej.

Od 1945 był posłem (do KRN, potem na Sejm Ustawodawczy); Kołodziejski otwierał pierwsze posiedzenie Sejmu i został członkiem Rady Państwa. Od sierpnia 1952 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego; pozostał bezpartyjny.

p • d • e Członkowie Rady Państwa Polski Ludowej 1947-1952 Wacław Barcikowski • Franciszek Jóźwiak • Henryk Kołodziejski • Wladysław Kowalski • Józef Niećko • Stanisław Szwalbe • Roman Zambrowski • Aleksander Zawadzki • Michał Rola-Żymierski

p • d • e Prezesi Najwyższej Izby Kontroli PRL Jan Michał Grubecki • Henryk Kołodziejski • Franciszek Jóźwiak • Roman Zambrowski • Konstanty Dąbrowski • Zenon Nowak • Mieczysław Moczar • Tadeusz Hupałowski