Helena Pyz – Wikipedia, wolna encyklopedia
Helena Pyz (ur. 10 kwietnia 1948 w Warszawie) – polska lekarka i misjonarka świecka, członkini Instytutu Prymasa Wyszyńskiego pracuje w Ośrodku Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya w Indiach.
Prowadzi przychodnie dla osób dotkniętych trądem i ubogiej okolicznej ludności, dwie przychodnie wyjazdowe oraz organizuje pomoc w koloniach dla trędowatych. Jest skarbnikiem Stowarzyszenia zarządzającego Jeevodaya i troszczy się o utrzymanie ośrodka.
W dziesiątym roku życia zachorowała na chorobę Heinego-Medina. Po ukończeniu Akademii Medycznej w Warszawie pracowała w przychodniach rejonowych w Warszawie. W latach 80. zaangażowana w organizowanie NSZZ Solidarność w środowisku medycznym, pełniła funkcję przewodniczącej komisji zakładowej ZOZ-u wolskiego.
14 lutego 1989 po raz pierwszy udała się w podróż do Indii, po tym jak dowiedziała się, że w ośrodku dla trędowatych w Indiach ciężko choruje jego założyciel ks. Adam Wiśniewski, który jest tam jedynym lekarzem otaczającym opieką kilkanaście tysięcy ludzi.
Dr Helena Pyz jest laureatką nagród m.in. orderu Polonia Restituta, orderu "Ecce Homo", odznaczenia "Gloria medicine" nadawanego przez Polskie Towarzystwo Lekarskie.
Na wniosek dzieci Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu przyznała jej w dniu 28 marca 2008 roku Order Uśmiechu, który odebrała w Gimnazjum nr 23 im. Ireny Sendlerowej w Warszawie w dniu 18 czerwca 2008 roku otrzymując legitymację z numerem 873.