Funkcjonariusz publiczny – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Funkcjonariuszem publicznym według definicji legalnej, zakresowej z art. 115 § 13 polskiego Kodeksu karnego[1] jest:

Według innych aktów normatywnych oraz orzecznictwa, prawa funkcjonariusza publicznego ma:

  • lekarz udzielający świadczeń w ramach pomocy doraźnej[2],
  • pielęgniarka i położna podczas i w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych[3],
  • osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe[4],
  • od maja 2007 roku nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych[5]
  • asesor komorniczy gdy pełni zlecone mu obowiązki zastępcy komornika, bądź prowadzi zlecone mu czynności egzekucyjne w trybie art. 33 Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191[6], jednakże zdania Sądu Najwyższego nie podziela doktryna[7]
  • rachmistrz spisowy w czasie wykonywania obowiązków związanych z narodowym spisem powszechnym[8]

Z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym korzystają również sołtysi, przewodniczący zarządów osiedli i dzielnic na podstawie Ustawy o samorządzie gminnym, a także pracownicy ochrony wykonujący zadania ochrony obszarów, obiektów i urządzeń podlegających obowiązkowej ochronie[9].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Ostatnią zmianą było dodanie pkt 9 artykułem 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dn. 20 maja 2010 r. "o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy o Policji, ustawy – Przepisy wprowadzające Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania karnego" – Dz. U. z 2010 r. Nr 68, poz. 626
  2. Podstawa prawna: art. 44 ustawy z dn. 5 grudnia 1996 r. "o zawodach lekarza i lekarza dentysty" – Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857
  3. Podstawa prawna: art. 11 ust. 2 ustawy z dn. 15 lipca 2011 r. "o zawodach pielęgniarki i położnej" – Dz. U. z 2011 r. Nr 174, poz. 1039
  4. Podstawa prawna: art. 5 ust. 1 ustawy z dn. 8 września 2006 r. "o Państwowym Ratownictwie Medycznym" – Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410
  5. Podstawa prawna: art. 63 ust. 1 ustawy z dn. 26 stycznia 1992 r. "Karta Nauczyciela" – Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674
  6. Sąd Najwyższy: UCHWAŁA Z DNIA 30 KWIETNIA 2003 R. I KZP 12/03 (pol.). [dostęp 2010-08-03].
  7. Jarosław Majewski: XIV. W: Grzegorz Bogdan, Zbigniew Ćwiąkalski, Piotr Kardas, Jarosław Majewski, Janusz Raglewski: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Maria Szewczyk, Włodzimierz Wróbel, Andrzej Zoll. Wyd. 3. Warszawa: Wolters Kluwer, 2007, s. 1215-1216. ISBN 978-83-7526-599-6.  (pol.)
  8. Podstawa prawna: art. 19 ust. 4 ustawy z dn. 4 marca 2010 r. "o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r." – Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 277
  9. Podstawa prawna: art. 42 ustawy z dn. 22 sierpnia 1997 r. "o ochronie osób i mienia" – Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740

[edytuj] Linki zewnętrzne

Emblem-scales.svg

Artykuł uwzględnia stan prawny na 15 marca 2012. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.