Eustachy Potocki
Pilawa
Data urodzenia	okoÅ‚o 1720
Data śmierci	23 marca 1768
Miejsce Å›mierci	PaÅ‚ac w Radzyniu Podlaskim
Rodzina	Potoccy
Rodzice	Jerzy Potocki Konstancja Drucka-Podbereska
Małżeństwo	Marianna Kątska
Dzieci	z Marianną Kątską: Cecylia Urszula Potocka Kajetan Potocki Roman Ignacy Franciszek Potocki Jerzy Michał Potocki Jan Nepomucen Eryk Potocki Stanisław Kostka Potocki
Odznaczenia

Eustachy Potocki herbu Pilawa (ur. w 1720, zm. 23 marca 1768 w Radzyniu Podlaskim) – cześnik koronny w 1754 roku, generał artylerii litewskiej w 1759 roku, starosta grabowiecki, urzędowski i tłumacki w 1738 roku, starosta dubieński w 1731 roku^[1].

Wnuk Feliksa Kazimierza, najstarszy syn Jerzego Potockiego, brat: Mariana i Katarzyny Kossakowskiej.

W dzieciństwie otrzymał starostwo dubieńskie. Był uczniem kolegium jezuickiego w Lublinie. Jako młodzieniec odbył podróż do Niemiec i Francji.

W 1740 r. był posłem na sejm z woj. podolskiego. Jako republikant był przeciwnikiem obozu Czartoryskich. Popierany przez Francję miał zawiązać konfederację przeciw wkroczeniu wojsk rosyjskich do Polski. Był posłem ziemi halickiej na sejm 1746 roku^[2]. Od 1743 pułkownik wojsk koronnych, generał-major wojsk koronnych od 1752, następnie awansowany na generała-lejtnanta kawalerii koronnej oraz rotmistrza chorągwi pancernej. W 1754 r. cześnik koronny. W tym samym 1754 roku został marszałkiem Trybunału Koronnego w Lublinie^[3]. Za sprawowanie tej funkcji i inne zasługi 16 grudnia 1754 r. został odznaczony Orderem Orła Białego. Od 1757 r. był skarbnikiem stronnictwa francuskiego w Polsce. W 1759 r. został mianowany generałem artylerii litewskiej. W 1762 r. założył w Warszawie jurydykę Mariensztat (miasto Marii - od imienia żony). W 1764 r. został marszałkiem konwokacji województwa lubelskiego - był przeciwnikiem elekcji Stanisława Augusta Poniatowskiego i ingerencji Rosji w sprawy Polski. W latach 1762-1767 był starostą lwowskim. Po wycofaniu się z życia politycznego zajął się gospodarzeniem na swych licznych dobrach na lubelszczyźnie. W dziedzicznych Sernikach ufundował kościół parafialny, a ostatnie lata spędził w Radzyniu, gdzie w latach 1749-1750 wzniósł wspaniały pałac z ogrodem według projektu Jakuba Fontany.

Jego żoną była Marianna Kątska. Jego dziećmi byli: Cecylia Urszula Potocka, Kajetan Potocki, Roman Ignacy Franciszek Potocki, Jerzy Michał Potocki, Jan Nepomucen Eryk Potocki, Stanisław Kostka Potocki.

[edytuj] Zobacz też

• Potoccy

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Genealogia polskich rodzin arystokratycznych.