Eugeniusz Romański – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Eugeniusz Romański
Rawicz
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1918
Iwanów Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka
Data i miejsce śmierci 16 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Stanowiska z-ca d-cy plutonu pancernego batalionu Zośka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Virtuti Militari
Krzyż nad grobem Eugeniusza Romańskiego na Cmentarzu Wojskowym

Eugeniusz Romański ps. "Rawicz" (ur. 30 grudnia 1918 w Iwanowie w Rosji[1], zm. 16 września 1944 w Warszawie) – kapitan Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego.

W powstaniu warszawskim walczył ze swoim oddziałem na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Był zastępcą dowódcy walczącego na Woli plutonu pancernego "Wacek" w batalionie Zośka, porucznika Wacława Micuty. Dowodził przejściowo oboma zdobytymi przez powstańców 2 sierpnia 1944 czołgami PzKpfw V Panther – czołgiem "Magda" podczas ataku na szpital św. Zofii 4 sierpnia, następnie drugim czołgiem. 11 sierpnia 1944 Polacy musieli porzucić uszkodzone czołgi i ewakuować się na Stare Miasto, gdzie przeszedł także Eugeniusz Romański. Poległ 16 września na Czerniakowie, w rejonie ul. Okrąg 2. Miał 26 lat.

Odznaczony Orderem Virtuti Militari (pośmiertnie) i trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu "Zośka" na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. ISBN 83-11-09586-8