Donator – Wikipedia, wolna encyklopedia
Donator – przyjęty z języka angielskiego w języku polskim odpowiednik ofiarodawcy i dawcy.
Donatorem może być ktoś, kto dobrowolnie przekazuje określone wartości: pieniądze lub przedmioty, nie oczekując za to zapłaty, przy założeniu, że darowizna taka zostanie spożytkowana na cele dobroczynne.
W świecie medycznym donatorem zaczęto określać osoby, które jeszcze za życia złożyły deklarację o oddaniu swojego całego ciała na potrzeby nauk medycznych i nauki.
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach w dniu 12 marca 2008 r. jako pierwszy w Polsce uruchomił Program Świadomej Donacji Zwłok, w którym definiuje się osobę donatora jako dawcę całego ciała.
Również niemiecki Instytut Plastynacji w Heidelbergu, kierowany przez Gunthera von Hagensa oferuje w Polsce program dla donatorów, rozumianych jako dawców swoich ciał na potrzeby plastynacji.
Określenie donatora nie powinno się odnosić do osób będących dawcami narządów i dawcami krwi.