Dekoncentracja (administracja) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Dekoncentracja jest immanentną cechą decentralizacji. Polega na rozproszeniu kompetencji na większą ilość organów.

Dekoncentracja terytorialna odbywa się w pionie, polega na przeniesieniu kompetencji na organy niższego szczebla. Dekoncentracja pozioma (resortowa) to przeniesienie kompetencji z jednego resortu na organ na tym samym szczeblu w innym resorcie. Dekoncentracja skośna to przeniesie kompetencji z jednego resortu na organ niższego szczebla w drugim resorcie.

Elementem dekoncentracji jest hierarchiczne podporządkowanie.

[edytuj] Zobacz też