Bronisław Pietraszewicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Bronisław Pietraszewicz Lot, Ryś, Bronek |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 marca 1922 Duniłowicze, |
| Data i miejsce śmierci | 4 lutego 1944 Warszawa, |
| Przebieg służby | |
| Stanowiska | d-ca I plutonu kompanii "Agat" - "Pegaz" |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, batalion Parasol, Akcja Kutschera |
| Odznaczenia | |
Bronisław Pietraszewicz ps. Ryś, Bronek, Lot (ur. 16 marca 1922 w Duniłowiczach, zm. 4 lutego 1944 w Warszawie) – polski harcerz, dowódca I plutonu batalionu Parasol. Dowódca i główny wykonawca zamachu na Kutscherę.
Urodził się w Duniłowiczach w województwie nowogródzkim w Polsce (obecnie Białoruś). We wrześniu 1939 roku był uczniem II klasy liceum. Po wybuchu wojny był w kompanii przysposobienia wojskowego i w jej składzie opuścił Warszawę kierując się do Brześcia. Po rozpadzie oddziału wrócił samotnie do Warszawy i podjął pracę zarobkową. Od roku 1940 kontynuował naukę na tajnych kompletach, a po zdaniu matury rozpoczął studia na wydziale mechaniki w konspiracyjnej Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda.
Był jednym z aktywniejszych członków PET-u, wraz z którym wszedł do Szarych Szeregów, a następnie w sierpniu 1943 roku wraz z drużyną CR 500 przeszedł z Grup Szturmowych do nowo utworzonego batalionu Parasol /wcześniej Agat, Pegaz/.
Brał udział w wielu akcjach Grup Szturmowych i "Parasola", m.in. w rozpoznaniu terenu do akcji pod Celestynowem i akcji specjalnej na SS-Oberscharführera Franza Bürkla. Był jednym z inicjatorów i głównych wykonawców akcji megafonowej z 3 maja 1942 r. na pl. Wilsona.
W roku 1943 porzucił studia i rozpoczął kurs w szkole podchorążych "Agricola". W listopadzie objął dowództwo I plutonu batalionu "Parasol".
Zmarł w wyniku ran postrzałowych jamy brzusznej odniesionych podczas akcji specjalnej likwidacji z wyroku sądu Polski Podziemnej Dowódcy SS i Policji na Dystrykt Warszawski SS-Brigadeführera Franza Kutscherę.
Pośmiertnie awansowany na stopień podporucznika i odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy.
[edytuj] Bibliografia
Piotr Stachiewicz: Parasol. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984. ISBN 83-211-0273-5.