Grób Andrzeja Witosa na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi

Andrzej Witos (ur. 8 listopada 1878 w Wierzchosławicach, zm. 9 marca 1973 w Łodzi) — polski działacz ruchu ludowego, rolnik, młodszy brat Wincentego Witosa.

[edytuj] Życiorys

W latach (1905–1907) przebywał w USA, później należał m.in. do PSL, PSL „Piast” i SL. W latach 1922–1927 poseł na Sejm I kadencji. W 1940 wywieziony do łagru jako prezes Związku Osadników województwa tarnopolskiego^[1]. Od maja 1943 członek ZPP. Był członkiem PKWN, gdzie krótko (do 9 października 1944) kierował resortem rolnictwa i reform rolnych; był też posłem do KRN. W latach 1944–1945 członek władz naczelnych Stronnictwa Ludowego, po rozłamie w SL należał do grupy większości działaczy, która przystąpiła po sierpniu 1945 do Polskiego Stronnictwa Ludowego pod kierownictwem Stanisława Mikołajczyka (nominalnym prezesem PSL był do swej śmierci w październiku 1945 Wincenty Witos). W latach 1945–1949 członek Rady Naczelnej Polskiego Stronnictwa Ludowego. Od 1949 w ZSL.

W latach 1947–1950 był posłem do Sejmu Ustawodawczego, w 1950 oddał mandat poselski. Od 1956 do 1973 członek ZSL.

Pochowany na Cmentarzu pw. św. Rocha na Radogoszczu w Łodzi.

Przypisy

p • d • e Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego W dniu powołania Edward Osóbka-Morawski • Wanda Wasilewska • Andrzej Witos • Jan Czechowski • Bolesław Drobner • Jan Michał Grubecki • Jan Stefan Haneman • Stefan Jędrychowski • Stanisław Kotek-Agroszewski • Stanisław Radkiewicz • Wincenty Rzymowski • Emil Sommerstein • Stanisław Skrzeszewski • Michał Rola-Żymierski Późniejsi członkowie PKWN Stanisław Janusz • Tadeusz Kapeliński • Hilary Minc • Teodor Piotrowski • Jan Rabanowski