Andreas Kofler
Data urodzenia	17 maja 1984
Miejsce urodzenia	Innsbruck, Austria
Wzrost	180 cm
Stan cywilny	kawaler
Przydomek	Kofi
Trener kadry	Alexander Pointner
Klub	SV Innsbruck Bergisel
Pierwszy skok	1994
Debiut w reprezentacji	2002
Debiut w PŚ	4 stycznia 2002 w Innsbrucku[a]
Pierwszy start w konkursie PŚ	29 listopada 2002 w Kuusamo (16. miejsce)
Pierwsze punkty PŚ	29 listopada 2002 w Kuusamo (16. miejsce)
Pierwsze podium PŚ	15 grudnia 2002 w Titisee-Neustadt (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo PŚ	4 lutego 2006 w Willingen
Najdłuższy skok	233 m na Vikersundbakken w Vikersund (26 lutego 2012)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto	2006 Turyn	Skocznia K-125 drużynowo
Złoto	2010 Vancouver	Skocznia K-125 drużynowo
Srebro	2006 Turyn	Skocznia K-125 indywidualnie
Mistrzostwa świata
Złoto	2007 Sapporo	Skocznia K-120 drużynowo
Złoto	2011 Oslo	Skocznia K-95 drużynowo
Złoto	2011 Oslo	Skocznia K-120 drużynowo
Srebro	2011 Oslo	Skocznia K-95 indywidualnie
Mistrzostwa świata w lotach
Złoto	2008 Oberstdorf	Skocznia K-185 drużynowo
Złoto	2012 Vikersund	Skocznia K-195 drużynowo
Puchar świata w skokach
3. miejsce		2011/2012
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce		2009/2010
3. miejsce		2011/2012
Turniej Nordycki
2. miejsce		2007
Letnie Grand Prix
3. miejsce		2006
Aktualne rekordy skoczni (oficjalne)
Oslo Holmenkollbakken K-120		141,0 m (05.03.2011)
Lillehammer Lysgårdsbakken K-90		105,0 m (03.12.2011)

Andreas Kofler (ur. 17 maja 1984 w Innsbrucku) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant SV Innsbruck Bergisel, zwycięzca 58. Turnieju Czterech Skoczni, wicemistrz świata z Oslo.

Swój pierwszy skok oddał, mając 10 lat. Po ukończeniu 18. roku życia, w 2002, trafił do austriackiej kadry skoczków narciarskich. Wcześniej skakał przede wszystkim w Pucharze Kontynentalnym, jednak nie odniósł tam większych sukcesów.

W sezonie 2002/2003 stał się jednym z zawodników światowej czołówki, kiedy zajął drugie miejsce w konkursie Pucharu Świata w Bischofshofen, a w klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na czwartym miejscu. Był to najlepszy wynik wśród Austriaków. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 16. miejsce, zdobywając w sumie 506 punktów.

W kolejnym sezonie zajął 21. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Uzyskał wówczas 263 punkty. Sukcesem było zdobycie 13. miejsca w lotach narciarskich. Udane były również starty w Zakopanem, kiedy to zajął kolejno 7. (120,5 i 122,5 m) i 5. miejsce (122 i 120,5 m). Podczas Letniego Grand Prix uplasował się na 27. miejscu.

Sezon 2004/2005 nie należał do udanych. Andreas Kofler zajął 50. miejsce w Turnieju Czterech Skoczni, co było gorszym rezultatem niż w dwóch poprzednich sezonach (kiedy zajmował 4. oraz 30. pozycję). Podobnie w przypadku 40. miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (82 punkty). Na 18 startów 10 razy był poza pierwszą trzydziestką. Podczas Letniego Grand Prix uplasował się na 24. miejscu.

W sezonie 2005/2006 odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze podczas konkursu Pucharu Świata na dużej skoczni w Willingen (4 lutego 2006). Najgorsze starty zanotował w Harrachovie, dwukrotnie zajmując 24. miejsce. Jego forma jednak wzrosła i w klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni zajął 8. pozycję. W Mistrzostwach Świata w lotach na skoczni Kulm zajął indywidualnie 14. miejsce. Słabszy start zanotował zaś podczas konkursu drużynowego i Austriacy znaleźli się poza podium, zajmując czwarte miejsce.

Jego największym osiągnięciem jest zdobycie indywidualnego srebrnego medalu olimpijskiego podczas igrzysk w Turynie na dużej skoczni K-125 w Pragelato. Wyprzedził go kolega z kadry, Thomas Morgenstern, zaledwie o 0,1 punktu. Dwa dni później, 20 lutego 2006, na tej samej skoczni zdobył drużynowo złoto.

W inauguracyjnych zawodach w Kuusamo sezonu 2007/2008 nie zdobył punktów. W drugich zawodach sezonu w Trondheim był drugi, za Thomasem Morgensternem. Drugą lokatę zajął także w pierwszym dniu skoków w Engelbergu. W drugim dniu prowadził po pierwszej serii, jednak w serii finałowej skoczył najdalej (139 m), lecz nie ustał skoku i w rezultacie zajął 5. lokatę.

W sezonie 2009/2010 został zwycięzcą Turnieju Czterech Skoczni. Wyprzedził drugiego zawodnika Janne Ahonena o 13,3 pkt. Spośród czterech konkursów wygrał jeden, w Oberstdorfie na Schattenbergschanze.

W Vikersund podczas serii próbnej przed drużynowym konkursem Mistrzostw Świata w Lotach 2012 ustanowił swój rekord życiowy, wynoszący 233 m.

Z zawodu jest policjantem^[1].

[edytuj] Osiągnięcia

[edytuj] Igrzyska olimpijskie

[edytuj] Indywidualnie

2006 Turyn/Pragelato	–	11. miejsce (K-95), srebrny medal (K-125)
2010 Vancouver/Whistler	–	19. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-125)

[edytuj] Drużynowo

2006 Turyn/Pragelato	–	złoty medal[b]
2010 Vancouver/Whistler	–	złoty medal[c]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
11.	12 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-95	HS-106	indywid.	100,5 m	101,5 m	257,5 pkt	9,0 pkt	Lars Bystøl
2.	18 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-125	HS-140	indywid.	134,0 m	139,5 m	276,8 pkt	0,1 pkt	Thomas Morgenstern
1.	20 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-125	HS-140	druż.[b]	133,5 m	130,0 m	984,0 pkt (259,8 pkt)	-	-
19.	13 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-95	HS-106	indywid.	98,0 m	98,5 m	241,5 pkt	35,0 pkt	Simon Ammann
4.	20 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-125	HS-140	indywid.	131,5 m	135,0 m	261,2 pkt	22,4 pkt	Simon Ammann
1.	22 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-125	HS-140	druż.[c]	132,0 m	142,0 m	1107,9 pkt (264,7 pkt)	-	-

[edytuj] Mistrzostwa świata

[edytuj] Indywidualnie

2007 Sapporo	–	8. miejsce (K-120), 6. miejsce (K-90)
2011 Oslo	–	srebrny medal (K-95), 4. miejsce (K-120)

[edytuj] Drużynowo

2003 Val di Fiemme/Predazzo	–	5. miejsce[d]
2007 Sapporo	–	złoty medal[e]
2011 Oslo	–	złoty medal (K-95)[f], złoty medal (K-120)[g]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
5.	28 lutego	2003	Predazzo	Trampolino Dal Ben	K-120	HS-134	druż.[d]	122,0 m	121,5 m	961,8 pkt (235,3 pkt)	84,8 pkt	Finlandia
8.	24 lutego	2007	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	indywid.	118,0 m	125,0 m	231,9 pkt	34,2 pkt	Simon Ammann
1.	25 lutego	2007	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	druż.[e]	130,0 m	128,5 m	1000,2 pkt (262,8 pkt)	-	-
6.	3 marca	2007	Sapporo	Miyanomori	K-90	HS-98	indywid.	94,0 m	93,5 m	243,0 pkt	34,0 pkt	Adam Małysz
2.	26 lutego	2011	Oslo	Midtstubakken	K-95	HS-106	indywid.	99,5 m	105,0 m	260,1 pkt	9,1 pkt	Thomas Morgenstern
1.	27 lutego	2011	Oslo	Midtstubakken	K-95	HS-106	druż.[f]	105,0 m	103,5 m	1025,5 pkt (254,7 pkt)	-	-
4.	3 marca	2011	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	indywid.	129,5 m	134,0 m	269,6 pkt	7,9 pkt	Gregor Schlierenzauer
1.	5 marca	2011	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	druż.[g]	141,0 m	-	500,0 pkt (132,2 pkt)	-	-

[edytuj] Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

[edytuj] Indywidualnie

2006 Tauplitz	–	14. miejsce
2008 Oberstdorf	–	16. miejsce
2012 Vikersund	–	6. miejsce

[edytuj] Drużynowo

2006 Tauplitz	–	4. miejsce[b]
2008 Oberstdorf	–	złoty medal[h]
2012 Vikersund	–	złoty medal[i]

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Skok 3	Skok 4	Nota	Strata	Zwycięzca
14.	13-14 stycznia	2006	Tauplitz	Kulm	K-185	HS-203	indywid.	191,5 m	172,5 m	172,5 m	190,0 m	681,8 pkt	106,2 pkt	Roar Ljøkelsøy
9.	15 stycznia	2006	Tauplitz	Kulm	K-185	HS-203	druż.[b]	95,0 m		165,5 m		1290,6 pkt (198,5 pkt)	207,3 pkt	Norwegia
16.	22-23 lutego	2008	Oberstdorf	Im. Heiniego Klopfera	K-185	HS-213	indywid.	198,0 m	197,5 m	195,5 m	186,0	745,4 pkt	90,9 pkt	Gregor Schlierenzauer
1.	24 lutego	2008	Oberstdorf	Im. Heiniego Klopfera	K-185	HS-213	druż.[j]	181,0 m		197,0 m		1553,3 pkt (359,6 pkt)	-	-
6.	24-25 lutego	2012	Vikersund	Vikersundbakken	K-195	HS-225	indywid.	228,0 m	216,0 m	-[2]	-[3]	364,2 pkt	44,5 pkt	Robert Kranjec
1.	26 lutego	2012	Vikersund	Vikersundbakken	K-195	HS-225	druż.[k]	212,5 m		210,5 m		1648,4 pkt (409,8 pkt)	-	-

[edytuj] Puchar Świata

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata chronologicznie

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Przypisy
1.	4 lutego	2006	Willingen	Mühlenkopfschanze	K-130	HS-145	143,0 m	138,5 m	273,7 pkt	–
2.	29 grudnia	2009	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	125,0 m	134,0 m	265,2 pkt	* TCS 2009/2010
3.	28 listopada	2010	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	HS-142	145,5 m	143,5 m	331,2 pkt	–
4.	19 grudnia	2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	127,0 m	135,0 m	265,1 pkt	–
5.	16 stycznia	2011	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	131,0 m	132,5 m	232,9 pkt	–
6.	27 listopada	2011	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	HS-142	134,5 m	138,0 m	264,2 pkt	–
7.	3 grudnia	2011	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-90	HS-100	105,0 m	98,0 m	279,3 pkt	–
8.	4 grudnia	2011	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	125,5 m	129,0 m	252,0 pkt	–
9.	18 grudnia	2011	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	135,0 m	138,0 m	264,7 pkt	–
10.	4 stycznia	2012	Innsbruck	Bergisel	K-120	HS-130	127,5 m	131,5 m	252,8 pkt	* TCS 2011/2012

[edytuj] Miejsca na podium

[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	15 grudnia	2002	Titisee-Neustadt	Hochfirstschanze	K-120	HS-142	124,0 m	132,0 m	259,3 pkt	3.	14,2 pkt	Martin Höllwarth
2.	6 stycznia	2003	Bischofshofen	im. P.Ausserleitnera	K-120	HS-140	135,5 m	130,0 m	262,4 pkt	2.	0,7 pkt	Bjørn Einar Romøren
3.	18 grudnia	2005	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	128,0 m	126,5 m	242,6 pkt	3.	9,6 pkt	Jakub Janda
4.	4 lutego	2006	Willingen	Mühlenkopfschanze	K-130	HS-145	143,0 m	138,5 m	273,7 pkt	1.	-	-
5.	10 marca	2006	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	132,5 m	132,5 m	279,5 pkt	3.	9,5 pkt	Thomas Morgenstern
6.	12 marca	2006	Oslo	Holmenkollbakken	K-115	HS-128	126,0 m	126,5 m	275,5 pkt	3.	3,5 pkt	Adam Małysz
7.	3 lutego	2007	Titisee-Neustadt	Hochfirstschanze	K-125	HS-142	136,5 m	142,0 m	285,3 pkt	2.	8,5 pkt	Adam Małysz
8.	11 marca	2007	Lahti	Salpausselkä	K-116	HS-130	124,0 m	121,5 m	258,3 pkt	2.	7,5 pkt	Adam Małysz
9.	13 marca	2007	Kuopio	Puijo	K-120	HS-127	120,0 m	118,5 m	227,3 pkt	2.	1,7 pkt	Adam Małysz
10.	9 grudnia	2007	Trondheim	Granåsen	K-120	HS-131	124,0 m	130,0 m	255,2 pkt	2.	14,4 pkt	Thomas Morgenstern
11.	22 grudnia	2007	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	134,5 m	128,5 m	254,4 pkt	2.	6,0 pkt	Thomas Morgenstern
12.	19 grudnia	2009	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	132,0 m	128,0 m	250,5 pkt	3.	15,1 pkt	Gregor Schlierenzauer
13.	29 grudnia	2009	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	125,0 m	134,0 m	265,2 pkt	1.	-	-
14.	14 marca	2010	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	139,5 m	116,0 m	251,5 pkt	3.	16,2 pkt	Simon Ammann
15.	28 listopada	2010	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	HS-142	145,5 m	143,5 m	331,2 pkt	1.	-	-
16.	17 grudnia	2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	140,0 m	-	132,2 pkt	2.	2,2 pkt	Thomas Morgenstern
17.	19 grudnia	2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	127,0 m	135,0 m	265,1 pkt	1.	-	-
18.	6 stycznia	2011	Bischofshofen	im. P.Ausserleitnera	K-125	HS-140	131,5 m	139,5 m	275,3 pkt	3.	3,4 pkt	Tom Hilde
19.	16 stycznia	2011	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	131,0 m	132,5 m	232,9 pkt	1.	-	-
20.	21 stycznia	2011	Zakopane	Wielka Krokiew	K-120	HS-134	127,5 m	134,5 m	264,5 pkt	2.	5,4 pkt	Adam Małysz
21.	13 marca	2011	Lahti	Salpausselkä	K-116	HS-130	127,5 m	132,0 m	282,3 pkt	2.	4,5 pkt	Simon Ammann
22.	27 listopada	2011	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	HS-142	134,5 m	138,0 m	264,2 pkt	1.	-	-
23.	3 grudnia	2011	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-90	HS-100	105,0 m	98,0 m	279,3 pkt	1.	-	-
24.	4 grudnia	2011	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	125,5 m	129,0 m	252,0 pkt	1.	-	-
25.	18 grudnia	2011	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	135,0 m	138,0 m	264,7 pkt	1.	-	-
26.	30 grudnia	2011	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	131,0 m	133,5 m	265,2 pkt	2.	18,1 pkt	Gregor Schlierenzauer
27.	1 stycznia	2012	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	K-125	HS-140	130,5 m	137,5 m	270,4 pkt.	2.	4,1 pkt	Gregor Schlierenzauer
28.	4 stycznia	2012	Innsbruck	Bergisel	K-120	HS-130	127,5 m	131,5 m	252,8 pkt.	1.	-	-
29.	20 stycznia	2012	Zakopane	Wielka Krokiew	K-120	HS-134	124,5 m	130,0 m	238,7 pkt	3.	19,2 pkt	Kamil Stoch
30.	29 stycznia	2012	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	122,5 m	135,0 m	241,3 pkt	3.	2,4 pkt	Daiki Itō

[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2011/2012

Sezon 2001/2002
																						punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	q	q	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 2002/2003
																											punkty
16	41	8	21	18	3	4	6	5	8	10	2	15	32	19	21	20	14	21	35	11	-	32	39	42	-	29	506
Sezon 2003/2004
																							punkty
14	70	34	8	13	20	21	41	q	17	18	7	5	43	19	31	13	35	19	38	26	29	18	263
Sezon 2004/2005
																												punkty
q	38	41	19	32	28	-	-	q	31	45	q	-	-	-	20	16	21	21	18	37	44	38	49	23	36	q	-	82
Sezon 2005/2006
																						punkty
10	15	16	7	24	24	3	15	6	11	10	-	-	5	6	1	7	7	3	3	18	7	699
Sezon 2006/2007
																								punkty
60	14	20	6	16	11	9	13	22	23	-	7	11	2	7	4	19	2	2	4	15	11	5	13	727
Sezon 2007/2008
																											punkty
37	13	2	8	7	2	5	43	20	31	32	16	8	11	18	13	12	19	22	21	6	10	14	7	8	23	25	627
Sezon 2008/2009
																											punkty
32	41	39	-	-	14	37	20	22	29	q	-	-	-	-	-	-	-	32	31	20	7	16	36	36	-	-	102
Sezon 2009/2010
																							punkty
7	6	6	4	3	4	1	4	4	5	6	10	-	-	13	5	-	6	9	12	4	6	3	893
Sezon 2010/2011
																										punkty
1	4	4	4	2	4	1	5	50	7	3	-	-	4	1	2	4	17	16	4	7	-	-	2	11	23	1128
Sezon 2011/2012
																										punkty
1	1	1	18	5	4	1	2	2	1	27	14	26	3	4	9	3	6	16	45	19	26	8	9	6	7	1203
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

[edytuj] Turniej Czterech Skoczni

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Turniej Nordycki (Skandynawski)

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Puchar Świata w lotach

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj] Zwycięstwa w konkursach

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota
1.	12 sierpnia	2006	Einsiedeln	Andreas Küttel-Schanze	K-105	HS-117	108,0 m	110,0 m	248,4 pkt
2.	1 sierpnia	2008	Einsiedeln	Andreas Küttel-Schanze	K-105	HS-117	118,0 m	-	139,4 pkt

[edytuj] Miejsca na podium w Letnim Grand Prix chronologicznie

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Miejsce	Strata	Zwycięzca
1.	6 sierpnia	2006	Hinterzarten	Adlerschanze	K-95	HS-108	108,0 m	100,5 m	270,5 pkt	2.	4,5 pkt	Georg Späth
2.	12 sierpnia	2006	Einsiedeln	Andreas Küttel-Schanze	K-105	HS-117	108,0 m	110,0 m	248,4 pkt	1.	-	-
3.	26 lipca	2008	Hinterzarten	Adlerschanze	K-95	HS-108	104,5 m	104,0 m	269,5 pkt	2.	7,5 pkt	Georg Späth
4.	1 sierpnia	2008	Einsiedeln	Andreas Küttel-Schanze	K-105	HS-117	118,0 m	-	139,4 pkt	1.	-	-

[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2011

2002
						punkty
-	-	-	20	17	13	45
2003
				punkty
39	34	17	14	32
2004
							punkty
-	-	32	19	28	9	14	62
2005
								punkty
14	17	22	12	9	7	7	7	200
2006
										punkty
2	4	1	6	-	4	-	-	5	8	397
2007
										punkty
5	4	15	9	32	6	-	-	-	4	230
2008
										punkty
2	1	6	6	10	9	-	-	28	31	318
2009
									punkty
27	q	29	q	-	-	-	-	11	30
2010
									punkty
-	-	-	32	23	-	-	-	16	23
2011
											punkty
-	-	-	q	-	-	-	-	-	-	-	0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

[edytuj] Turniej Czterech Narodów

[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 2006 – 1.
• 2007 – 5.
• 2008 – 2.
• 2009 – 39.

Uwagi

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Andreasa Koflera

  Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Andreas Kofler

• Profil na oficjalnej stronie FIS (ang.)
• Oficjalna strona internetowa Andreasa Koflera (niem.)

p • d • e Mistrzowie olimpijscy w skokach narciarskich Skocznia normalna: 1924: Jacob Tullin Thams • 1928: Alf Andersen • 1932: Birger Ruud • 1936: Birger Ruud • 1948: Petter Hugsted • 1952: Arnfinn Bergmann • 1956: Antti Hyvärinen • 1960: Helmut Recknagel • 1964: Veikko Kankkonen • 1968: Jiří Raška • 1972: Yukio Kasaya • 1976: Hans-Georg Aschenbach • 1980: Anton Innauer • 1984: Jens Weißflog • 1988: Matti Nykänen • 1992: Ernst Vettori • 1994: Espen Bredesen • 1998: Jani Soininen • 2002: Simon Ammann • 2006: Lars Bystøl • 2010: Simon Ammann Skocznia duża: 1964: Toralf Engan • 1968: Władimir Biełousow • 1972: Wojciech Fortuna • 1976: Karl Schnabl • 1980: Jouko Törmänen • 1984: Matti Nykänen • 1988: Matti Nykänen • 1992: Toni Nieminen • 1994: Jens Weißflog • 1998: Kazuyoshi Funaki • 2002: Simon Ammann • 2006: Thomas Morgenstern • 2010: Simon Ammann Skocznia duża drużynowo: 1988: Finlandia (Nykänen, Nikkola, Puikkonen, Ylipulli) • 1992: Finlandia (Nikkola, Laitinen, Laakkonen, Nieminen) • 1994: Niemcy (Jäkle, Duffner, Thoma, Weißflog) • 1998: Japonia (Okabe, Saitō, Harada, Funaki) • 2002: Niemcy (Schmitt, Uhrmann, Hocke, Hannawald) • 2006: Austria (Widhölzl, Kofler, Koch, Morgenstern) • 2010: Austria (Loitzl, Kofler, Morgenstern, Schlierenzauer)