Aleksander Hall
Data i miejsce urodzenia	20 maja 1953 Gdańsk
Minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami
Przynależność polityczna	"Solidarność"
Okres urzędowania	od 12 września 1989 do 12 października 1990
Następca	Artur Balazs
Przewodniczący Partii Konserwatywnej
Przynależność polityczna	Partia Konserwatywna
Okres urzędowania	od 6 grudnia 1992 do 12 stycznia 1997
Poseł III kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Okres urzędowania	od 20 października 1997 do 18 października 2001
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Adam Michnik, Bronisław Komorowski, Anna Komorowska, Aleksander Hall i Jan Krzysztof Bielecki – 10 listopada 2010

Aleksander Jan Hall (ur. 20 maja 1953 w Gdańsku) – polski polityk, historyk, działacz opozycji w PRL, minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, poseł na Sejm I i III kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego. Mąż Katarzyny Hall.

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Wykształcenie i praca zawodowa

Ukończył w 1977 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1996 uczył historii w gdańskim Liceum Autonomicznym^[1]. Od 2002 jest pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie^[2][3]. W 2004 obronił pracę doktorską w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk na temat życia i myśli Charles'a de Gaulle'a. W 2010 został doktorem habilitowanym na podstawie pracy Historia prawicy francuskiej (1981–2007) obronionej w Instytucie Studiów Politycznych PAN^[4].

[edytuj] Działalność polityczna

Od 1977 uczestniczył w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, w trakcie rozłamu w tej organizacji poparł Leszka Moczulskiego. Po rocznym okresie działania w Zespole Inicjatywy Obywatelskiej założył i kierował opozycyjnym Ruchem Młodej Polski, do 1981 redagował pismo "Bratniak". Jego ówczesną narzeczoną była Matylda Sobieska, tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa PRL o kryptonimie "Andrzej".

W Sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. 27 września 1981 był wśród sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, pełnił funkcję doradcy Lecha Wałęsy. Po wprowadzeniu stanu wojennego do 1984 ukrywał się, zasiadał w niejawnych władzach "Solidarności", redagował do 1989 czasopisma podziemne. Współpracował z "Tygodnikiem Powszechnym".

W 1989 brał udział w obradach plenarnych Okrągłego Stołu. W tym samym roku nie wziął udziału w wyborach do Sejmu kontraktowego. W rządzie Tadeusza Mazowieckiego został ministrem ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami. Przewodniczył Forum Prawicy Demokratycznej (1990–1991), działał następnie jako wiceprzewodniczący Unii Demokratycznej (1991–1992), przewodniczący Partii Konserwatywnej (1992–1997), był współtwórcą Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.

Sprawował mandat posła na Sejm w latach 1991–1993 (z ramienia Unii Demokratycznej) oraz 1997–2001 (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność). Po porażce w wyborach parlamentarnych w 2001 z listy Platformy Obywatelskiej zrezygnował z czynnego udziału w polityce, skupiając się na pracy naukowej. W 2004 odmówił przyjęcia mandatu poselskiego przynależnego mu po wybranym do Parlamentu Europejskiego pośle PO. W kolejnych latach był członkiem komitetów honorowych kandydatów PO na urząd prezydenta Gdańska (Pawła Adamowicza) i na urząd Prezydenta RP (Bronisława Komorowskiego).

[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia

• 12 grudnia 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski^[5].
• 10 listopada 2010 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Orderem Orła Białego^[6], a 25 lutego 2011 powołał go w skład kapituły tego orderu^[7].

[edytuj] Wybrane publikacje

• Wobec Rosji (1981)
• Dziedzictwo narodowej demokracji (1984)
• Polemiki i refleksje: wybór publicystyki politycznej z lat 1978–1986 (1989)
• Spór o Polskę (1993)
• Wokół konstytucji: z perspektywy konserwatywnej (1994)
• Wizja parlamentu w nowej konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (1994)
• Polskie patriotyzmy (1997)
• Pierwsza taka dekada (2000)
• Widziane z prawej strony (2000)
• Charles de Gaulle (2002)^[8]
• Jaka Polska? (2004)^[9]
• Naród i państwo w myśli politycznej Charles'a de Gaulle'a (2005)^[10]
• Francja i wielcy Francuzi (2007)^[11]
• Zapis sposobu myślenia. Wybór publicystyki z lat 2002–2007 (2008)^[12]
• Historia francuskiej prawicy 1981–2007 (2009)
• W przededniu wielkiej zmiany. Okrągły Stół (2010)^[13]
• Osobista historia III Rzeczypospolitej (2011)^[14]

[edytuj] Życie prywatne

Syn Jana i Janiny Hallów. W 1996 ożenił się z Katarzyną Knoch-Trybą^[15].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Strona sejmowa posła III kadencji. [dostęp 2010-09-03].
• Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2010-09-03].

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Wykaz publikacji w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 2010-09-04].
• Andrzej Brzeziecki: Pociąg do przeszłości. Portret: Aleksander Hall. tygodnik.onet.pl. [dostęp 2012-04-23].

p • d • e Rząd Tadeusza Mazowieckiego W dniu zaprzysiężenia Tadeusz Mazowiecki • Jacek Ambroziak • Artur Balazs • Leszek Balcerowicz • Aleksander Bentkowski • Izabella Cywińska • Aleksander Hall • Czesław Janicki • Jan Janowski • Bronisław Kamiński • Czesław Kiszczak • Andrzej Kosiniak-Kamysz • Marek Kucharski • Jacek Kuroń • Aleksander Mackiewicz • Jerzy Osiatyński • Aleksander Paszyński • Henryk Samsonowicz • Florian Siwicki • Krzysztof Skubiszewski • Tadeusz Syryjczyk • Marcin Święcicki • Witold Trzeciakowski • Franciszek Wielądek Późniejsi członkowie rządu Janusz Byliński • Piotr Kołodziejczyk • Krzysztof Kozłowski • Waldemar Kuczyński • Jerzy Slezak • Ewaryst Waligórski

p • d • e Ministrowie ds. Współpracy z Organizacjami Politycznymi i Stowarzyszeniami III Rzeczypospolitej Aleksander Hall • Artur Balazs • Jerzy Kamiński